علی جوادی، مدیرکل ورزش و جوانان استان تهران چند روز قبل خبر داد که کار بازسازی ورزشگاه تختی تهران به پایان رسیده و این استادیوم با رفع تمام مشکلات، آماده میزبانی از مسابقات لیگ برتر است. با توجه به صحبتهای جوادی، ورزشگاه تختی قرار است پس از ۶ سال بار دیگر میزبان مسابقات لیگ برتر باشد و دوباره پای تماشاگران به این ورزشگاه در جنوب شرق تهران باز شود.
علاوه بر تختی، ورزشگاه شهر قدس هم با برطرف شدن برخی اشکالات پس از چند هفته کار شبانهروزی، توانست آماده برگزاری مسابقات لیگ شود و در نیمفصل اول، میزبانی از بازیهای استقلال و پرسپولیس را بر عهده بگیرد. حتی این ورزشگاه با توجه به تعمیرات و بازسازیهای صورت گرفته، توانست استانداردهای کنفدراسیون فوتبال آسیا را هم به دست بیاورد و در بازیهای لیگ نخبگان هم میزبان دیدار استقلال و الغرافه قطر بود. اگر کشور در مهرماه دچار شرایط ویژه نمیشد و میزبانیهای آسیایی و ملی از تیم ملی گرفته نمیشد، ورزشگاه شهر قدس میتوانست میزبان بازیهای بیشتری در آسیا باشد.
روشن شدن دوباره چراغ ورزشگاههای تختی و شهر قدس را باید به پای باسازی ورزشگاه آزادی نوشت؛ ۲ استادیومی که اگر ورزشگاه آزادی به دلیل سانحهخیز شدن سکوها تحت مرمت قرار نمیگرفت، مسئولان به فکر این دو ورزشگاه فرسوده که نزدیک به یک دهه بود از ریل میزبانی مسابقات خارج شده بودند، نمیافتادند.
بازسازی ورزشگاه آزادی اگر چه اقدامی دیرهنگام و در دقیقه ۹۰ و به دلیل ورود نهادهای قضایی به احتمال ریزش سکوها آغاز شد اما این تعطیلی با تمام چالشها، آورده هم برای فوتبال کشورمان داشت.
خارج شدن ورزشگاه آزادی از میزبانی مسابقات به دلیل تعمیرات، اگر چه برای چند وقت، فوتبال ایران را با چالش بزرگ ورزشگاه جایگزین روبرو کرد اما زمینهای را فراهم کرد تا این دو استادیوم که به سمت استهلاک پیش میرفتند، دوباره با بازسازیهایی که جهت میزبانی مسابقات صورت گرفت، جان تازهای بگیرند.
آماده شدن ورزشگاه تختی و شهر قدس برای میزبانی مسابقات لیگ برتر، سبب شد تا معضل کمبود ورزشگاه که در هفتههای ابتدایی بیست و چهارمین دوره لیگ برتر، حتی سبب شد استقلال و پرسپولیس به قزوین و اراک بروند، تا حدودی برطرف شود.
بدون شک در صورت عدم مرمت ورزشگاه آزادی و میزبانی آن از مسابقات استقلال و پرسپولیس، دیگر کسی سراغ تعمیر و بازسازی ورزشگاه تختی و حتی شهر قدس نمیرفت و این استادیومها مانند تمام سالهای اخیر، روز به روز به دلیل بیتوجهیهایی که نسبت نگهداریشان صورت میگرفت، فرسودهتر و مستهلکتر میشدند.
با این حال یکی از خیرهای بازسازی ورزشگاه آزادی، بازگشت ورزشگاه تختی و شهر قدس به چرخه میزبانی مسابقات بود؛ اتفاقی که باعث شد دوباره فضای این دو استادیوم از آن حالت سوت و کور بودن سالهای اخیر خارج شود.
با این حال موضوعی که پس از بازسازی ورزشگاهها و اماکن ورزشی باید در برنامههای مسئولان قرار بگیرد، توجه به مسئله مهم نگهداری آنها است؛ مسئلهای که بیتوجهی به آن در دهههای اخیر سبب شد تا آسیبهای ورزشگاهها روی هم تلنبار شود و کار به جایی برسد که دیگر گریزی از بازسازی نباشد. مانند اتفاقی که برای ورزشگاه آزادی رخ داد و برای بازسازی نزدیک به هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان خرج روی دست وزارت ورزش گذاشت.
همانطور که مدیرکل ورزش و جوانان استان تهران نیز تاکید کرد پس از بازسازی ورزشگاه تختی، ردیف بودجهای برای هزینه نگهداری استادیومها هم در نظر گرفته شود تا ورزش ایران با بیتفاوتیهایی که صورت میگیرد، به یکباره با وضعیت خطرناک ورزشگاه آزادی که چارهای جز تعطیلی و بازسازی نداشت، روبرو نشود.
در این راستا حال که هم ورزشگاه آزادی، پس از پایان فاز اول بازسازی، قرار است به چرخه میزبانی برگردد و هم ورزشگاه تختی و شهر قدس هم با تعمیرات و اصلاحاتی که صورت گرفته، مشکلی برای برگزاری بازیهای ندارند، باید با توجه به فاکتور نگهداری، اجازه نداد که این اتفاق برای سایر استادیومهای ورزشی تکرار شود و دوباره چارهای جز از رده خارج کردن آنها پیشروی مسئولان قرار نگیرد.