با بیان اینکه جنگ بار دیگر این واقعیت را به ما یادآوری کرد که امنیت غذایی صرفا یک موضوع اقتصادی یا تجاری نیست، بلکه یکی از ارکان اصلی امنیت ملی کشورها محسوب میشود، اظهارکرد: در دنیای امروز، جنگها تنها در میدانهای نظامی رخ نمیدهند و یکی از مهمترین جبهههای پنهان هر جنگ، تامین غذا و حفظ ثبات بازار کالاهای اساسی است. از این منظر، یکی از نقاط قوت کشور در جریان جنگ اخیر، مدیریت نسبی تامین کالای اساسی و حفظ ذخایر راهبردی بود. در شرایطی که بسیاری از کشورها در سالهای اخیر به دلیل بحرانهای زنجیره تامین، جنگها و تنشهای ژئوپلیتیکی با کمبود برخی اقلام غذایی مواجه شدند، ایران توانست از طریق ذخایر استراتژیک و مدیریت واردات، از بروز بحران جدی در بازار کالاهای اساسی جلوگیری کند.
وی ادامه داد: این تجربه نشان داد که ذخایر راهبردی گندم، برنج، روغن، شکر و سایر کالاهای ضروری باید بهعنوان یک سرمایه ملی دیده شود و توسعه آنها در اولویت سیاستگذاریهای آینده دولت قرار گیرد. افزایش هزینه حملونقل، رشد هزینههای انرژی و افزایش هزینههای بستهبندی موجب شد بسیاری از واحدهای صنایع غذایی با رشد هزینه تولید و کاهش حاشیه سود مواجه شوند. در چنین شرایطی، طبیعی بود که بخشی از این هزینهها به بازار مصرف منتقل شود و فشار بیشتری بر خانوارها وارد سازد.